Ik zag haar sterven, maar dat is niet waar dit verhaal over gaat.
Dit verhaal gaat over de liefde van een dochter voor haar moeder. De moeder voor wie ze zoveel jaren met zoveel liefde gezorgd heeft.
Een dochter die er nog helemaal niet aan toe was om ‘de navelstreng door te knippen’ (zoals ze er samen om grapten) en haar moeder te laten gaan.
Een dochter die haar moeder veel liever nog veel langer bij zich had gehad, maar die ook besefte: dat is niet wat het beste is voor haar.
En dus hielp ze haar moeder in haar euthanasietraject. Artsen kwamen langs, vele gesprekken werden gevoerd. Ze bespraken alles wat er nog te delen was en regelden alles wat nog geregeld moest worden.
Samen zetten ze het bejaardenhuis op stelten met een rolstoelrace zodat de kleinkinderen afscheid konden nemen van oma. Ze maakte haar laatste mozaïekschalen af, zodat iedereen die Annie dierbaar was een ‘schaal van Annie’ kon krijgen. En samen genoten ze nog één keer van de zon op hun gezicht.
Ethisch dilemma
Ik heb lang nagedacht of ik dit verhaal wilde delen, en vooral waarom. Want is het niet verkeerd om zo’n kwetsbare serie in te sturen voor een wedstrijd? Toch deed ik het, na aanmoediging van Annies dochter, één uur voor de deadline. Vooral ook omdat ik weet wat de foto’s kunnen betekenen voor nabestaanden, maar dat het zonder beeld moeilijk te begrijpen is.
En nu heeft deze serie een award gewonnen bij This is Reportage Family. Ik weet eerlijk gezegd nog niet goed wat ik daarbij voel. Wat ik wel weet: deze verhalen hoeven niet weggestopt te worden. Want wat heb ik veel geleerd van Annie en haar dochter. Over liefde, over loslaten en over hoe mooi een afscheid op je eigen voorwaarden kan zijn.
Toch deel ik ‘m met liefde en trots hier. Want Annie heeft ook een plekje gekregen in mijn hart. Een bijzonder eerbetoon aan een bijzonder lieve vrouw.
Dit is wat haar dochter zei...
“Je ziet een heel proces, en voor jezelf is het een stukje verwerking. Ondanks het verdriet is het ook heel mooi om terug te zien. Het gaat er niet om dat jij er meer klanten door krijgt, maar om te laten zien dat dit bij het leven hoort. Dat het een proces is, de hele reis ernaartoe. Dat heb je zo ontzettend mooi vastgelegd en dat mag ook gezien worden.”